04/02/2005
CESUR AMA ZOR BİR FİLM
Cüneyt Cebenoyan / Birgün

"Meleğin Düşüşü"nde birbiriyle kesişen iki yaşamdan kesitler var. Bir ses
teknisyeni olan Selçuk (Budak Akalın) ile bir otelde temizlikçilik yapan Zeynep'in
(Tülin özen) hayatı bir noktada kesişiyor ve bu Zeynep'in hayatını dramatik
biçimde değiştiriyor. Selçuk, sanki Uzak'ın fotoğrafçı kahramanının bir başka
versiyonu. O da bir şeylerin kaydını çıkartmakla meşgul, fark bu kaydın görsel değil işitsel olmasında. O da hayatına iyice yabancılaşmış ve o da karısının hayatını karartmış. Dahası karısının ölümünden de bir ölçüde sorumlu ve suçluluk duyguları içinde. Sanırım yönetmen Kaplanoğlu bu benzerliği bilinçli kurmuş çünkü Selçuk'un görüntülendiği bir plan tıpkı "Uzak"taki bir plana benziyor. Filmin teşekkürler kısmında N. Bilge Ceylan'ın adının olması da benzerliğin tesadüfi olmadığını düşündürüyor. "Meleğin Düşüşü"nde bir başka filme daha gönderme var ama onu bir yere oturtmak daha zor: Bir naylon torbanın rüzgarla duvar dibindeki dansı 'Amerikan Güzeli"nden alınma gibi (ya da bu sahnenin parodisinin yapıldığı Todd Solondz'un "Storytelling"inden alınma).

Filmin diğer kahramanı Zeynep de hayatı karartılan kadınlardan. Babası Zeynep'i taciz etmektedir. Ama Selçuk'un eşinin ölümü Zeynep'in "kurtuluş"unun da başlangıç noktasını oluşturur. ölen kadının giysileri verilen Zeynep, bu giysilerin de yol açtığı gelişmeler sonucunda yeni bir hayata başlayacaktır. Zeynep' e aşık olan Mustafa (Engin Doğan) da bu dönemde kızı yalnız bırakmaz. Kaplanoğlu çok az konuşmayla anlattığı öyküsünde su içerek arınma gibi simgelere, bazı sahnelerin tekrarlanması gibi biçimsel denemelere başvurmuş. Filmin sahne lerinin çoğu o kadar karanlık ki, Zeynep'in özgürleşmesi de çok özgürleşme hissi vermiyor. Cesur ama zor bir film, "Meleğin Düşüşü".

Basın Sayfasına Geri Dön >>>